Libertarisme en Intellectueel eigendom
Uit Libertarische Actie Wiki
Intellectueel eigendom erkennen door de wet is het, met behulp van de overheid, afdwingen van een monopolie op de implementatie van bepaalde ideeën.
Aangezien u uw eigendommen dus niet meer vrij kan gebruiken, betekent dit dat een ander de controle over uw eigendommen heeft.
Hieronder zal uitgelegd worden waarom dat een probleem is.
Inhoud |
De theorie
Eigendomsrecht
Eigendom kan verkregen worden door handel, giften of homesteading. Een eigenaar heeft het recht het eigendom te gebruiken naar eigen goeddunken en kan het gebruik ervan door anderen uitsluiten. De gedachte achter het bestaan van eigendomsrechten, komt voort uit de natuur. Van nature bestaat er namelijk schaarste op de wereld. Door de schaarste van materie ontstaat er een conflict over het gebruik van een goed.
De functie van het erkennen van eigendom is om conflicten tussen personen over materie te voorkomen. Hiervoor moet het eigendom objectief observeerbaar en moreel gerechtvaardigd zijn. Dit laatste, aangezien dat als een dief een gestolen goed tot het zijne zou mogen rekenen, het concept van eigendom overbodig wordt.
Schaarste
Op intellectueel eigendom kunnen de voorgaande eigendomsvoorwaarden echter niet worden toegepast. Er is namelijk geen schaarste die conflicten veroorzaakt tussen personen. Het gebruik van een idee door meerdere personen brengt namelijk geen van allen schade toe. Het idee is er niet schaarser op geworden en er is geen conflict ontstaan.
Dus intellectueel eigendom is diefstal?
Ja, intellectueel eigendom is in principe een nieuwe manier om controle over schaars eigendom te verkrijgen. Dit betekent dat er dus een nieuwe regel moet komen op het verkrijgen van schaars eigendom. En wanneer er zomaar nieuwe regels over het verkrijgen van eigendom gemaakt kunnen worden, zijn conflicten weer mogelijk en worden eigendomsrechten overbodig.
De praktijk
Alternatieven
Het vrijwillig contract
Een alternatief voor het afdwingen van eigenaarschap op intellectuele goederen is gebaseerd op vrijwillige basis. Partijen kunnen onderling contractueel vaststellen in hoeverre het intellectueel goed verspreid mag worden en onder welke condities. Op deze manier kunnen auteurs en uitvinders zichzelf dus ook voorzien van een beloning.
Op deze manier is het ook mogelijk dat er hele gebieden ontstaan waar mensen vrijwillig intellectuele goederen als rechtmatig eigendom erkennen.
Natuurlijk zit er wel een limiet aan een dergelijk contract. Zo heeft een contract dus niets te zeggen over een derde partij die een product na zou kunnen maken zonder dezelfde onderzoekskosten. Dit gebeurt echter meestal pas als een product al langere tijd op de markt is, aangezien derden niet de voorsprong genieten van het ontwerpproces en alleen in markten met meer zekerheid opereren. Verder speelt marketing ook een grote rol, zoals bijvoorbeeld te zien is aan de populariteit van Apple producten, terwijl er toch genoeg goedkopere alternatieve producten zijn.
Mecenas
Indien iemand wil dat er intellectuele goederen gemaakt worden, zal diegene hiervoor een auteur moeten betalen. Geheel zonder dwang zullen zo de beste auteurs het meeste verdienen en zal er een evenwicht ontstaan tussen het aanbod en de vraag naar intellectuele goederen.
Het is natuurlijk altijd mogelijk dat bepaalde mensen hieraan niet mee zullen betalen, maar er wel gebruik van maken. Het bestaan van deze zogenaamde "free riders" betekent dat de drempel te hoog is om de auteur een vergoeding te geven. Dit zou door ondernemers opgelost kunnen worden door innovatieve oplossingen te creëren die de drempel lager maken.
Intellectueel eigendom is niet rendabel
++ empirische studies
De dwaasheid van intellectueel eigendom
Wanneer bijvoorbeeld iemand zijn uitvinding/ontwerp vrij beschikbaar wilt hebben, zal diegene daarvoor een patent aan moeten vragen. Als namelijk een ander dat doet voor die uitvinding, mag de oorspronkelijke uitvinder zijn ontwerp niet meer uitvoeren.
Overige vragen
Maar wanneer men iets creëert heeft men toch recht op de waarde daarvan?
Creatie geeft geen recht op eigendom van het gecreeërde, want creatie is namelijk de omvorming van bestaande materie die al bezit was.
Verder is het zo dat men geen recht heeft op de waarde van een bezit, alleen het bezit zelf. De waarde van iets is namelijk voor ieder individu anders en zelfs die waarde kan nog fluctueren.
Hoe zit het met het merkrecht/identiteitsrecht?
De identiteit van een persoon is inherent aan iemands lichaam. Net zoals niemand het lichaam van een ander kan bezitten, geldt dit ook voor een identiteit. Frauderen met een identiteit is dus diefstal en dus bestrafbaar.
Onder een identiteit valt bijvoorbeeld ook het merk van een bedrijf.
Daarnaast is plagiaat, het zich voordoen als de originele auteur, dus ook bestrafbaar.
Bronnen
Boeken
- Against Intellectual Property (PDF) van Stephan Kinsella
Papers
- Against Libertarian Legalism (PDF) van Frank van Dun in reactie op Stephan Kinsella
Artikelen
- Intellectual Property and Libertarianism van Stephan Kinsella
- Anti-copyright op Wikipedia
